غصه تا کی ؟!

9 03 2008

بابا بسه دیگه . آخه چرا غصه می خوری ؟ غصه می خوری که چی بشه ؟! همه مون اندازه هم درد داریم . از بچه 1 ساله تا پیر 100 ساله . یکی دردش پوله ، یکی آرامش ، یکی یه چیز دیگه .

نگو سخته ….

نگو سخته پیروز شدن . وقتی که پیروز میشی لذتی میاد تو دلت که نگو و نپرس . چرا سخته ؟! واسه همه سخته … آره می تونیم … بالاخره نا امیدی هاتو جمع کن و جاش امید بزار . تنها نیستی . یکی اون بالا هواتو داره و مواظبت . فکر نکن صدام از جای گرم در میاد . اما بدون همین صدای من پر بغض هستو صدام در نمیاد .

نگو دیره …

که به قول قدیمی ها ” ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازست ” . دست دست نکن . یه فکر کامل کن و بهش عمل کن . این بهتر از 1000 تا فکر بی عمل . الانم دیر نشده . اگه الان دیر شده چند دقیقه بعد الانت رفته و نمیتونی برش گردونی … لحظه ها واست صبر نمی کنند و میرند . تو خودتو برسون به زمان . برسون که دیر شد … دیر شد اما می رسی ….

نگو غصه ….

که غصه واست یه سنگ بزرگه . یه سنگیه که هیچ وقت نمی تونیش برش داری . غصه خوردن که دوای کار نشد . دوای کار صبوری کردنه . غصه چیزایی رو که از دست دادی نخور . منتظر چیزایی که به دست میاری باش . به قول شاعر که :

” خداوند گر ز حکمت ببند دری …. ز رحمت می گشید در دیگری “

پس به عقب نرو و فقط جلوتو نگاه کن …